Wednesday, November 16, 2005

يک ارزيابی از عملکرد ”اتحاد انقلابی نيروهای کمونيست و چپ“



چهار سال پیش، تعدادی از سازمان های سیاسی و فعالین مستقل چپ، در پی چندین ماه مذاکرات، تشکیل جلسات وانتشار یک بولتن بحث، در یک اجلاس وسیع که متجاوز از صدتن در آن حضور داشتند، تصمیم گرفتند که به منظور ایفای نقشی فعال در مبارزه طبقاتی و تحولات سیاسی ایران به نفع طبقه کارگر وتوده های زحمتکش وستمدیده مردم ایران، به یک اتحاد عمل سیاسی پایدار، حول محور سرنگونی جمهوری اسلامی، برقراری حکومت کارگری، درهم شکستن ماشین دولتی بورژوازی واعمال حاکمیت کارگران و زحمتکشان از طریق شوراها، شکل دهند.
انتشار بیانیه این اجلاس، در شرایطی که بحران سیاسی در ایران، ابعاد وسیعی به خود گرفته بود و مبارزات علنی توده‌ای مدام اوج می گرفت، با استقبال طیف وسیعی از نیروهای کمونیست و رادیکال چپ روبرو گردید که راه برون رفت از پراکندگی و بی عملی موجود را در اتحادی رزمنده برای مداخله عملی در مبارزه طبقاتی می دیدند.
بیانیه سیاسی این اجلاس و چهار اصل رادیکال مورد توافق آن، این امیدواری را پدید می آورد که پس از سال ها پراکندگی و بی عملی، این اتحاد بتواند شکل گیرد ونقطه عطفی در حرکت جنبش کمونیستی به پیش باشد. اما متاسفانه، این امیدواری چندان دوام نیاورد. اجلاس دوم که قرار بود کار ناتمام اجلاس نخست را ادامه دهد و با تصویب یک پلاتفرم مطالبات مشخص بر مبنای محورهای مورد توافق اجلاس اول ونیز یک اساسنامه، به این اتحاد قطعیت بخشد، از انجام وظیفه خود بازماند وبدون اتخاذ هرگونه تصمیم جدی پایان یافت.
علت این بی تصمیمی وناتوانی اجلاس دوم چه بود؟ در یک کلام، عدول از مصوبات اجلاس اول.
در اجلاس نخست، این مسئله قطعیت یافت که اتحاد مورد بحث، یک اتحاد عمل سیاسی است که برای سرنگونی جمهوری اسلامی واستقرار یک حکومت کارگری ودولت شورائی تلاش می کند. توافق برسر درهم شکستن ماشین دولتی بورژوائی و شوراهای کارگران و زحمتکشان، معنای دیگری جز این نداشت که اعمال حاکمیت کارگران در ایران، از طریق یک دولت شورائی است.
تحلیل سیاسی بیانیه از اوضاع ایران و روند بحران سیاسی نیز، پشتوانه نظری ضرورت فوری این اتحاد، برای تحقق اهداف آن بود.
در اجلاس دوم، سازمان ما و برخی نیروهای دیگر که اکثریت اجلاس را تشکیل می دادند، خواهان تصویب یک پلاتفرم شدند که علاوه بر چهاراصل پذیرفته شده اجلاس اول، شامل مطالبات مشخصی باشد که مورد توافق عمومی است. سازمان ما از چند ماه پیش از این اجلاس، پلاتفرم خودرا انتشار داده بود. اما اجلاس دوم با گرایشاتی روبرو شد که عملا مصوبات اجلاس نخست را زیر سئوال بردند، با تصویب هرگونه پلاتفرم مخالفت کردند و سد راه تصمیم گیری آن شدند.
یک گرایش، که مبلغ انفعال وبی عملی بود، در اساس، مسئله اتحاد را نفی می کرد و صرفا از انتشار یک نشریه دفاع می کرد. گرایش دیگر، خواهان تجدید نظر در بیانیه سیاسی اجلاس نخست بود و در کل این بیانیه را زیر سوال برد. گرایش سوم، اتحاد عمل سیاسی رانفی می کرد و خواهان وحدت حزبی بود. گرایش چهارم، از تشکیل جبهه دفاع می کرد. گرایش پنجم خواهان اتحادی فراتر از اتحاد عمل سیاسی پایدار و پائین تر از حزب بود.
این گرایشات، گرچه اهداف متفاوتی داشتند، اما بر سر این مسئله که چیزی تصویب نشود، در یک صف قرارگرفتند. برخی از این گرایشات، نه فقط در این اجلاس، بلکه در اجلاس بعدی نیز از حربه تهدید به خارج شدن از اتحاد استفاده کردند، تا مانع تصویب پلاتفرم شوند واجلاس را در بن بست نگهدارند.
تمایلات وحدت طلبانه نیز مانع از آن گردید که اکثریت این اجلاس به وظیفه خود عمل کند و اسنادی را که شورای هماهنگی موقت، به اجلاس ارائه داد، به رأی گیری بگذارد و تصویب نماید . این واقعیت نادیده گرفته شد که برخی از این گرایشات، اساسا مخالف و مانع شکل گیری اتحادی جدی بر مبنای مصوبات اجلاس اول اند. خواه آنهائی که با توجیه اتحاد وسیع تر، بیانیه سیاسی و چهار اصل مورد توافق را زیر سئوال می بردند وخواه آنان که صرفا می خواستند چیزی به اسم اتحاد وجود داشته باشد، اما تنها نشریه ای منتشر کند و نامی از آن باشد که در هرکجا لازم بود از آن استفاده شود.
بقاء این گرایشات در اتحاد، معنای دیگری جز ادامه بن بست و بی عملی حتا با تصویب یک برنامه عمل نداشت. چرا که تعهد سیاسی برای اجرای آن وجود نداشت. اتحاد، امری داوطلبانه است و ضامن بقاء ومبارزه برای تحقق اهداف آن، چیز دیگری جز تعهد سیاسی نیروهای تشکیل دهنده آن نمی تواند باشد.
مسائلی که در اجلاس دوم گذشت، نشان می داد که این اتحاد در این مورد نیز با معضل جدی روبروست. با این وجود، سازمان ما که مبتکر تلاش برای ایجاد یک اتحاد عمل سیاسی پایدار بود، به همراه نیروهای دیگری که این اتحاد، برای آنها امری جدی بود، تلاش جدیدی را آغاز نمودند تا شاید بتوانند، این معضلات را حل کنند و بن بست موجود را درهم شکنند.
شورای هماهنگی منتخب اجلاس دوم، که در وضعیت دشواری قرار گرفته بود، فراخوان یک اجلاس اضطراری مشورتی متشکل از نمایندگان سازمان های سیاسی که زیر بیانیه سیاسی اجلاس نخست را امضاء کرده بودند وتعدادی از فعالین منفرد را داد، تا نظر خود را صریحا درمورد این اتحاد ابراز کنند وتعهد نمایند که نیرو وامکانات خود را در خدمت این اتحاد قرار دهند. در این اجلاس ، ظاهرا همه بر ضرورت شکل گیری اتحاد وتلاش برای تقویت آن تاکید نمودند ومتعهد شدند که نیرو و امکانات خود را در خدمت اتحاد قرار دهند.اما با این همه، تغییری جدی در اوضاع صورت نگرفت. لذا، به رغم این که اجلاس سوم، پلاتفرم واساسنامه ای نیز تصویب نمود، اما به این مصوبات نیز عمل نشد و معضل بن‌بست و بی عملی این اتحاد ادامه یافت.
قرار بود که این اتحاد با عمل مبارزاتی خود، نقشی فعال وتاثیر گذار در مبارزات داخل وخارج کشور داشته باشد. با این مداخله عملی درمبارزه طبقاتی به قطبی برای نیروهای چپ رادیکال تبدیل شود، با حضور مستقیم وتاثیر گذار بر جنبش طبقاتی کارگران، برای تحقق اهدافی که در برابر خود قرار داده بود، تلاش نماید، و بالاخره در این روند مبارزه عملی مشترک، موانع سد راه وحدت کمونیست ها را در یک تشکیلات واحد از سر راه بردارد. اما نه فقط از عهده وظایف مرتبط با مبارزات داخل و جنبش طبقه کارگر بر نیامد، بلکه حتا در سطح خارج از کشور نیز نتوانست نقشی فعال و تاثیر گذار داشته باشد.
این ناتوانی در پیشبرد وظائف و اهدافی که اتحاد در برابر خود قرار داده بود، با وجودتلاش و زحمات بی دریغ تعدادی از اعضاء به ویژه شورای هماهنگی، تاثیرات منفی خود را تا اجلاس چهارم کاملا آشکار ساخته بود. اتحادی که قرار بود به قطبی برای چپ تبدیل شود، مدام تضعیف شد. بخشی از نیروهای آن که خواهان مداخله عملی و انقلابی این اتحاد، در مبارزه طبقاتی بودند، از آن جائی که خواست شان تحقق نیافت، تدریجا از آن کنار کشیدند. این روند، پس از اجلاس چهارم، تشدید شد. واحدهائی که در آغاز، با شور واشتیاق، تشکیل شده بودند، یکی پس از دیگری منحل شدند و سرانجام، این اتحاد به نقطه ای رسید که اکنون تنها نامی از آن باقی مانده است.
تجربه چهار سال گذشته اتحاد انقلابی نیروهای کمونیست وچپ، نشان داد که هر اتحادی چنانچه نتواند به اهدافی که در برابر خود قرار داده است، عمل کند و صرفا بر روی کاغذ باقی بماند، محکوم به فنااست.



0 Comments:

Post a Comment

<< Home